Rasa ANGUS

Jest uznawana za drugą, obok rasy hereford, najbardziej liczebną wśród mięsnych ras bydła na świecie. Pochodzi z hrabstw Aberdeen, Banff, Kincardine i Angus położonych w rejonach północno-wschodniej Szkocji. Powstała na bazie lokalnego bezrogiego bydła wykazującego duże przystosowanie do trudnych warunków klimatycznych. Bydło angus uznano za rasę w roku 1835, pierwszą księgę zarodową założono w roku 1862, zaś Stowarzyszenie Hodowli Bydła Aberdeen Angus powstało w roku 1879.

Współczesna rasa angus to bydło średniego kalibru. Krowy ważą 550-600 kg i mają wysokość w kłębie ok. 125 cm. Buhaje hodowlane osiągają masę ciała w granicach ok. 900 kg i wysokość w kłębie ok. 130 cm. Cechą charakterystyczną rasy jest bezrożność oraz jednolite czarne lub czerwone umaszczenie.

Zwierzęta mają małą głowę, krótką szyję, dobrze umięśnioną część piersiową i grzbiet, szeroki i głęboki tułów w kształcie regularnego prostokąta osadzony na krótkich nogach, drobną kość i jedwabistą sierść.

Od roku 1878, kiedy rozpoczęto eksport bydła aberdeen angus do USA, zapoczątkowano doskonalenie tej rasy na kontynencie północnoamerykańskim. Jednym z efektów pracy hodowlanej było powstanie odmiany red angus o jednolitej czerwonobrunatnej okrywie włosowej jako rezultat wyselekcjonowania osobników homozygotycznych genu czerwonego umaszczenia. Zwierzęta te różnią się od czarnego pierwowzoru jedynie barwą sierści i nieco większym wzrostem.